sptesbihtaki

Kehribar, çam familyasında yer alan bir ağacın fosilleşmiş reçinesine verilen isimdir ve uzun yıllardan beri gerek takı, gerek süs eşyası, gerekse de tesbih olarak her zaman ilgi görmüştür. Kehribarın gördüğü bu ilgi ve talepten dolayı yıllar içerisinde taklitleri de ortaya çıkmıştır. Yirmibirinci yüzyıl ile birlikte plastiğin ve bakalitin kullanım alanları artmış, dolayısıyla bu maddeler kullanılarak yapılan taklit kehribar taşları da piyasaya hızla yayılmıştır. Bu taklitlerin satışlarının en çok gerçekleştiği yer de Kuzey ve Doğu Afrika, Orta Doğu ve Hindistan’dır. Kullanılmaya başlanan yeni maddeler ile birlikte kimya endüstrisinin de gelişimi taklit kehribar taşı üretenlerin daha da başarılı olmasına ve yaygınlaşmasına katkıda bulunmuştur.

Sahte kehribar üretimi birkaç yoldan gerçekleştirilmektedir. Çoğu zaman kullanılacak sentetik malzeme, kehribarın doğada bulunan şekline benzetilir, içine gerçeğini andırması amacıyla fosiller yerleştirilir ve ardından da reçine kokusuna sahip bir yağın içine batırılır. Genelde kullanılan malzeme, plastik, bakalit, cam, akrilik, polyester ve copaldir. Sahte kehribar üretimi o kadar yaygın ve başarılıdır ki,  İngiltere Tabiat Tarihi Müzesi’nde bulunan bir kehribarın bile yıllar sonra sahte olduğu ortaya çıkmıştır.